Zawędrowaliśmy na kolejną wyspę Krainy Emocji. Tym razem poznaliśmy Bojka – mieszkańca Wyspy Strachu. Poznaliśmy historię Janka, który bał się „potworów” pojawiających się w jego pokoju nocą. Gdy Janek się bał obok niego pojawiał się Bojek, czyli strach. U nas jest tak samo, gdy się czegoś boimy, to pojawia się w nas emocja nazwana strachem. Rozmawialiśmy o tym, czego się boimy. Niektórzy pająków, węży, ciemności… Czasami boimy się tego, co jet dla nas nowe i nieznane. Aby lepiej poznać strach i trochę go oswoić bawiliśmy się kolorowymi chusteczkami. Tańczyliśmy do muzyki. Gdy melodia była wesoła chusteczki poruszały się w górze, gdy smuta poruszały się w dole. Gdy melodia zmieniała nastrój na straszny, chowaliśmy się pod chusteczkami. 

Potworem z pokoju Janka okazał się cień drzewa zza okna. Wystarczyło zapalić światło, aby zniknął. My postanowiliśmy pobawić się cieniami na ścianie. Stworzyliśmy teatrzyk cieni. Pani przygotowała sylwety do historii o Smoku Wawelskim, który również powodował strach wśród mieszkańców Krakowa. Zgasiliśmy światło i zasłoniliśmy rolety w oknach. Wycięte z czarnego papieru sylwety umieściliśmy na drewnianych patyczkach. Gdy pani umieściła je przed światłem lampki, ich cień pojawiał się na ścianie. Zasiedliśmy na widowni teatru cieni i w zupełnej ciszy obejrzeliśmy znaną nam historię. Później to my zostaliśmy aktorami 😉 Na zakończenie spotkania z Bojkiem z Wyspy Strachu uzupełniliśmy nasze książeczki projektowe. 

Niedługo kolejna wyprawa do Krainy Emocji. Zastanowimy się, czy złość i nuda są nam potrzebne…