Ponownie odwiedziliśmy mieszkańców wysp z Krainy Emocji. Tym razem rozmawialiśmy o emocji jaką jest smutek. Poznaliśmy mieszkańca Wyspy Smutku-  Czuciaka Markotka. Poznaliśmy historię Matyldy, która smuciła się z wyjazdu dziadka. Rozmawialiśmy o tym, kiedy my się smucimy i po czym możemy rozpoznać, że ktoś jest smutny. Wiemy, co zrobić, żeby poradzić sobie ze smutkiem albo jak wspomóc kolegę/ koleżankę. Wzięliśmy udział w zabawie ruchowej z chmurkami.  Pani przedstawiała nam różne sytuacje, w których możemy czuć się smutni np. zepsuła się ulubiona zabawką, koleżanka nie chce się bawić, mama/ tata wyjeżdżają na dłużej… My ocenialiśmy, jaki poziom smutku wtedy czujemy. Biała chmurka – w ogóle nie jestem smutny; szara – jestem troszkę smutny, mam posępną minę, nie mam na nic ochoty; czarna chmurka- jestem bardzo smutny, zdarza się ,że płaczę. 

Wzięliśmy udział w zabawie dramowej. Pani ,,udawała” smutną, a my różnymi sposobami próbowaliśmy ją rozweselić. Udało się! Na zakończenie spotkania z Markotkiem uzupełniliśmy naszą książeczkę projektową. 

 

Pamiętajmy! Emocje są różne! Przyjemne i nieprzyjemne, ale wszystkie są bardzo ważne.